Inteligencja Emocjonalna w coachingu – podsumowanie warsztatów

08/19/2013

Inteligencja Emocjonalna w coachingu – podsumowanie warsztatów

04 lipca wakacyjnie spotkaliśmy się podczas krakowskiego coachowiska by szlifować warsztat z tematyki inteligencji emocjonalnej prowadzony przez Karolinę Nikorowską. Przyznam że pierwszy raz piszę relację z własnego szkolenia J. Tematyką inteligencji emocjonalnej zajmuję się od 2005 roku badając jej poziom u innych oraz opisując i szkoląc na jej temat.

Pozwolę sobie zatem przytoczyć fragmenty napisanego przeze mnie artykułu „Inteligencja emocjonalne w coachingu”, którym inspirowany był warsztat.

Inteligencja emocjonalna w coachingu
„……Inteligencja emocjonalna i Caching to dziedziny, które ściśle się ze sobą łączą. Często zdarza się, że osoby inteligentne emocjonalnie wykazują znajomość coachingu, mimo, że nigdy nie zajmowały się ta tematyką[1]. Zawierają trwałe i szczere relacje interpersonalne, słuchają innych, są empatyczne. Coach musi być świadomy istnienia i znaczenia inteligencji emocjonalnej. Klient jest skuteczniejszy w działaniu, gdy rozwija swoją inteligencję emocjonalną. Wówczas pracuje z większą skutecznością i świadomością swoich działań.  Coaching to proces wspólnego rozwoju, zatem i coach by być skuteczniejszy musi pracować nad samodoskonaleniem swojego EQ…….”

O szacunku do siebie i innych

„…….Bycie dobrym coachem zależy od szacunku do samego siebie. Jeżeli coach szanuje siebie, docenia przede wszystkim to kim jest. Szacunek do siebie ściśle wiąże się z poczuciem własnej wartości, a ono często wynika z doświadczeń jakie przezywa się w dzieciństwie. Słownik psychologii przedstawia, że poczucie własnej wartości to „postawa wobec siebie lub własna opinia na swój temat czy też ocena samego siebie (…)[2]. Prof. Dr hab. Piotr Oleś uważa, że jest to odpowiedź na pytanie jak się czuję z tym, kim jestem?[3].

Autentyczność w szacunku do siebie przynosi wiele korzyści: znajomość swoich mocnych i słabych stron, radzenie sobie z krytyką, otwartość na doświadczenia, optymistyczne patrzenie na świat, jako na miejsce możliwości a nie zagrożeń. Coach o niskim poczuciu własnej wartości może oceniać siebie w sposób warunkowy: „Jestem OK dopóki z powodzeniem pracuje z klientami”, takie zachowanie będzie wpływało na przebieg sesji: skutkiem ciągłej potrzeby niesienia pomocy, która charakteryzuje takiego coacha będzie przedłużanie sesji czy zbyt silna więź emocjonalna z klientem. Poczucie własnej wartości jest niezwykle istotne, na przykład w sytuacji kiedy coachowany obwinia coacha z niskim szacunkiem do siebie, za swoje niepowodzenia. Coach wówczas może przyjąć rolę ofiary.

Oczywiście będą zdarzać się sytuacje kiedy poczucie własnej wartości zostanie zachwiane. Coach ma szansę skorzystania wówczas z pomocy superwizora, z którym będzie możliwość przepracowania pojawiających się trudności. Może wrócić sam do sesji i zastanowić się: „Dla kogo zadałem to pytanie?”.[4]

Oczywistym jest, że szacunek dla innych jest jednym z elementów, które zapewniają tworzenie poprawnych relacji interpersonalnych. Okazywanie szacunku innym, to akceptowanie ich za to kim są, a nie co robią. Nie osadzanie i nie ocenianie ich. Osądy mogą prowadzić do sytuacji w której coach nadaje kierunek procesowi i narzuca warunki zmiany klienta, a to mija się z celem coachingu.

Duży szacunek do innych oznacza, że akceptujemy drugiego człowieka bez względu na to jakie ma przekonania i wartości. Co jednak kiedy wartości coacha są zupełnie sprzeczne z wartościami klienta? W takiej sytuacji można nie rozpoczynać coachingu lub jak najszybciej go zakończyć. Aby jednak temu zapobiec, trzeba pielęgnować w sobie duży poczucie własnej wartości i wysoką samoświadomość. Wówczas szybko można się zorientować kiedy wypowiedzi klienta wywołują silne reakcje na tle emocjonalnym i nie dopuścić do tego by emocje wzięły górę nad myślami…………”

Wszyscy jesteśmy OK

„……..Aby mówić o inteligencji emocjonalnej w coachingu należy przyjąć właściwe nastawienie: „Ja jestem OK, Ty jesteś OK”. To wspaniała postawa i jedyna zdrowa z punktu widzenia analizy transakcyjnej. Przyjmując ją coach dba o poczucie własnej wartości: „Jestem wartościowy, gdyż jestem sobą”, bez stawiania sobie i innym warunków: „Jestem wartościowy, gdyż poprowadziłem wspaniałą sesję” lub „Jesteś wartościowy, gdyż zrealizowałeś swój cel”. Szanuje siebie i innych nawet gdy kiedy nie zgadza się z ich wartościami, nastawieniem czy działaniem.

Rozwijanie inteligencji emocjonalnej w sobie i chęć bycia wspaniałym coachem powinno rozpocząć się właśnie od pozytywnego nastawienia wobec siebie. Jeżeli lubi, akceptuje i ceni siebie, za to kim jest, a nie za to co robi, będzie szanować innych i rzadziej ich oceniać. Praca nas sobą to proces trudny, długi, wymagający silnej woli, koncentracji i cierpliwości. Często wiąże się to ze zmianą nastawienia. „Jestem OK, bez względu na to czy odnoszę sukcesy. Dobrze jest odnieść sukces, jednak porażka nie czyni ze mnie mniej wartościowej osoby”.[5] Ta postawa wpływa na akceptację siebie i ułatwia współpracę  z innymi. Dzięki postawie „OK – OK” coach jest uczciwy w relacji z coachowanym.

Coach inteligentny emocjonalnie wykorzystuje świadomość siebie i innych, co pomaga mu
w zrozumieniu drugiego człowieka.

Dzięki takiej postawie coach zyskuje[6]:

– poczucie bycia w autentycznej relacji z coachowanym
– szacunek do siebie i coachowanego pomimo różnic w wartościach czy nastawieniu
– poczucie bycia dobrym coachem
– otwartość i zaufanie coachowanego
– zrozumienie sytuacji z punktu widzenia innej osoby
– łatwiej powstrzymuje się od wyciągania pochopnych wniosków
– łatwiej powstrzymuje się od osądzania……….”

„……Posiadanie wysokiego EQ (poziom inteligencji emocjonalnej) to umiejętność wyrażania i odczytywania stanów emocjonalnych, które łączy się z byciem w relacji z drugim człowiekiem. Od tej umiejętności zależy jaka to będzie relacja. Czy będzie w niej występować przewaga osądów, negatywnych emocji, czy też będzie charakteryzować się serdecznością i życzliwością. Posiadanie i właściwe wykorzystywanie kompetencji zarówno społecznych jak i psychologicznych pozwala na wchodzenie w szczere relacje interpersonalne, u podstaw których wyłania się empatia, jako klucz do rozumienia drugiego człowieka, do prawdziwej i zdrowej komunikacji.

Celem każdego coacha powinno być konstruowanie takich warunków i tworzenie takiej atmosfery międzyosobowej, które sprzyjałyby rozwojowi człowieka i szczerym, nieskrępowanym kontaktom z innymi ludźmi.”

Dziękuję Uczestnikom za aktywny udział oraz energię podczas całego coachowiska.

Z pozdrowieniami

 

Karolina Nikorowska – Coach, Psycholog, Konsultant kariery.
[1]Neale S., Spencer-Arnell L., Wilson L. Coaching inteligencji emocjonalnej. Warszawa. WoltersKluwer Polska Sp. z o.o., 2009r. [2]Colman, A. M., Słownik psychologii. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009r. [3]Oleś, P. K., Wprowadzenie do psychologii osobowości. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2009r. [4]Neale S., Spencer-Arnell L., Wilson L. Coaching inteligencjiemocjonalnej. Warszawa. WoltersKluwer Polska Sp. z o.o., 2009r. [5]Neale S., Spencer-Arnell L., Wilson L. Coaching inteligencji emocjonalnej. Warszawa. WoltersKluwer Polska Sp. z o.o., 2009r. [6]Tamże.
W W
About admin