Strategia błękitnego oceanu, W. Chan Kim, Renée Mauborgne

11/25/2015

Strategia błękitnego oceanu, W. Chan Kim, Renée Mauborgne

„Konkurencja nie powinna zajmować miejsca w strategicznym myśleniu” – przestrzegają Renée Mauborgne i W. Chan Kim, autorzy „Strategii błękitnego oceanu”. Oboje są profesorami. W. Chan Kim to teoretyk biznesu, profesor strategii i zarządzania w INSEAD, jednej z największych prywatnych szkół zarządzania i biznesu na świecie, oraz jeden z dyrektorów Instytutu Strategii Błękitnego Oceanu w INSEAD we Francji. Renée Mauborgne jest profesorem strategii i jedną z dyrektorów Instytutu Strategii Błękitnego Oceanu w INSEAD.

„Strategia błękitnego oceanu” stała się światowym bestsellerem. Liczby imponują: ponad 3,5 mln. sprzedanych egzemplarzy. Tłumaczenia na 43 języki. Ponad 4 tysiące artykułów i wpisów na blogach na temat strategii. Ukazało się nowe wydanie, a w nim nowe rozdziały – Wyrównanie Odnowa, oraz rozszerzony trzeci – Pułapki czerwonego oceanu, odpowiadający na pytania najbardziej nurtujące czytelników w ciągu ostatnich 10 lat. W książce znajdziemy opisy ponad 150 posunięć strategicznych w 30 branżach na przestrzeni ponad 100 lat.

Pojęcie błękitnego oceanu na stałe weszło do języka biznesu. W czym tkwi źródło aż takiego sukcesu „Strategii błękitnego oceanu”? Wydaje się, że w podważeniu dogmatów o tym, co trzeba robić, by wygrywać na rynku. Autorzy zwracają uwagę, że jedynym sposobem pokonania konkurencji jest ni mniej nie więcej, a zaprzestanie prób jej pokonania. Trwały sukces nie bierze się bowiem z walk z konkurencją, ale właśnie ze stworzenia własnego błękitnego oceanu. Błękitne oceany są przeciwieństwem czerwonych, krwawych oceanów wyniszczającej konkurencji, a oferują niewykorzystaną przestrzeń oraz szansę na zyskowny wzrost. Zdaniem autorów „Wiele firm pozwala konkurencji sterować swoją strategią. Strategia błękitnego oceanu głosi natomiast, że takie skupianie się na konkurencji zbyt często sprawia, że firmy zakotwiczają się w czerwonym oceanie. Czynią z konkurencji, a nie z klienta, istotę swojej strategii. W konsekwencji firma poświęca swój czas i uwagę na skupianiu się na ocenie rywali, porównywaniu się z nimi i odpowiadaniu na ich posunięcia strategiczne zamiast na zrozumieniu, jak dostarczyć nabywcom znacząco wyższą wartość – a to nie jest to samo.”

Przykładem zastosowania strategii błękitnego oceanu jest choćby słynny Cirque du Soleil. Jego twórcy osiągnęli sukces, bo właśnie nie konkurowali z innymi cyrkami. Zamiast tego stworzyli zupełnie nową jakość – niepowtarzalne, bajecznie kolorowe, poetyckie przedstawienia łączące magię teatru i cyrku, dla dorosłej, wymagającej publiczności. Baśń dla dorosłych okazała się strzałem w dziesiątkę. Do Cirque du Soleil ustawiają się niekończące się kolejki po bilety, co mogliśmy niedawno zaobserwować także w Polsce. W niespełna 20 lat cyrk osiągnął przychody, o jakich niegdysiejszy globalny lider branży cyrkowej Ringling Bros. and Barnum & Bailey nie mógłby marzyć nawet w ciągu 100 lat! Dodajmy, że Cirque du Soleil osiągnął swój sukces w branży schyłkowej, a jego pierwsze przedstawienie wymownie zatytułowano „Odkrywamy cyrk na nowo”.

Wydaje się, że nie sposób dzisiaj nie myśleć w kategoriach błękitnego i czerwonego oceanu. W. Chan Kim i Renée Mauborgne zauważają, że „Pomyślne przepłynięcie czerwonego oceanu i zdystansowanie rywali zawsze będzie ważne. Czerwone oceany zawsze będą miały znaczenie i zawsze będą faktem w życiu gospodarczym. Jednak gdy podaż przewyższa popyt w coraz większej liczbie branż, konkurowanie o udział w kurczącym się rynku będzie konieczne, ale niewystarczające dla utrzymania wysokiego poziomu wyników. Firmy muszą wyjść poza ramy konkurowania. Aby zgarnąć dla siebie nowe zyski i nowe szanse wzrostu, powinny tworzyć błękitne oceany”.

Strategia błękitnego oceanu. Wydanie rozszerzone
W. Chan Kim, Renée Mauborgne
Przekład: Anita Doroba
MT Biznes
Warszawa 2015

Artur Negri, ACC ICF
W W
About admin